Dikke tien voor studenten Wim de Bie
“‘Wilt u professor worden?’ vroeg de UvT me. Ik mailde terug: ‘Ja graag.” En zo geschiedde. Wim de Bie mocht zich voor drie maanden écht professor noemen. Een titel die hij optimaal benut heeft tijdens zijn gasthoogleraarschap als houder van de Leonardoleerstoel aan de faculteit Geesteswetenschappen. Compleet in stijl als satire professor (of satirische professor?) kregen al zijn studenten een ‘dikke tien’.
Gisteren hield De Bie zijn afsluitende rede. Of voorstelling. Of beide. ‘Satire is satire is satire’ heette de voorstelling van De Bie.
Wie denkt dat de studenten onder De Bie niets hebben uitgevoerd, heeft het mis. De Bie: “Het is wel degelijk een vak zeg, jeetje.” Hij heeft zijn studenten het grootste gedeelte van de tijd aan het werk gezet met schrijfopdrachten: columns, sketches en dialogen. De studenten moesten flink wat leesvoer verwerken: de ‘grote schatten die tot de satire worden gerekend’, zoals Voltaire. De discipelen van De Bie hebben in totaal 326 teksten geplaatst.
(Source: universonline.nl)
> Hele artikel lezen
The Avengers [RECENSIE]
Bijna vier jaar heb ik moeten wachten op the Avengers. In die vier jaar heb ik plichtsgetrouw alle origin stories bekeken. Sommige films waren goed (Iron Man), andere minder (Captain America). Ik kon niet wachten op de apotheose.
The Avengers: de smeltkroes waarin al deze superhelden samen gebracht werden. Een sociaal experiment: zet de krachtigste individuen op aarde bij elkaar en kijk of ze een hecht team kunnen vormen dat de wereld kan redden. Maar is de film vier jaar wachten waard?
(Source: universonline.nl)
> Hele artikel lezen
Studenten gedemoraliseerd na verhogen bierprijs
De studentenpopulatie is gebroken. Bij het invoeren van de langstudeerboete zagen veel studenten het al niet meer zitten. Toch bleef men voorzichtig optimistisch; het kabinet was immers gevallen. Studenten in heel Nederland hadden weer een sprankje hoop.
Het bezuinigingspakket viel de studenten rauw op hun dak, maar ze toonden zich strijdbaar. De opgehoogde pensioenleeftijd was vervelend, maar niet onoverkomelijk: studenten kunnen alle tijd gebruiken om een poging te doen hun studieschuld af te lossen. Als studenten iets hadden was het wel incasseringsvermogen. Hervorming na hervorming; de studenten bleven positief in het leven staan.
Was dat maar alles. De klap kwam hard en uit onverwachte hoek. De accijnsverhoging op alcohol pakt de studenten waar het pijn doet: bier. Belanghebbende organisaties roepen dat de ‘accijnzen al jarenlang te laag waren.’ Ze zeggen dat de zware drinkers een belangrijke bron van inkomsten zijn voor de overheid en de drankindustrie. De accijnsverhoging zorgt ervoor dat ‘hun consumptie afneemt hetgeen positief is voor hun gezondheid en uiteindelijk ook positief voor de kosten van de gezondheidszorg.’
Studenten worden geschaard onder de zware drinkers, terwijl iedereen weet dat studenten na het afstuderen van de drank afblijven. Heus. De studenten hadden verwacht dat dit ze wel gegund was, maar niets bleek minder waar. Tijdens Koninginnedag ging er nog even ‘gas op die lollie’. Hier was dat feestje. De volgende ochtend sjokten studenten met hangende schouders naar de universiteit. Afstuderen maar. De lol is er nu wel af.
Ai Weiwei exhibition at local museum
He is arguably the most famous and infamous artist of China: Ai Weiwei. The little man from big China has never been closer to Tilburg as museum de Pont recently opened an exhibition featuring Weiwei’s work created between 2003 and 2011.
Weiwei’s fame is credited to his art, but he has earned his infamy by being a strong advocate for democracy and by addressing the civil rights situation in China. Due to his tendency to criticize the government on every social media outlet, the Chinese authorities have him on constant lockdown and obstruct his artistic endeavors by demolishing his studio or confining him to his residence or hometown.
> Hele artikel lezen
A visit from the goon squad - Jennifer Egan [RECENSIE]
In mijn hand hou ik het boek ‘A Visit from the Goon Squad’ (2010) van Jennifer Egan, op de voorkant een stilistische impressie van mensen in een rave, op de achterkant - hoe kan het anders - louter lovende woorden. De complimenten blijken niet op niets gebaseerd te zijn, want het boek van Egan heeft de Pulitzer prijs voor fictie ontvangen.
Eigenlijk kan het mij vrij weinig interesseren, de leader op de achterflap spreekt tot de verbeelding en de prijs is perfect om een impulsaankoop te rechtvaardigen. In het boek volgt Jennifer Egan haar personages in het heden, het verleden en de toekomst.
(Source: tilburguniversitybookclub.eu)
> Hele artikel lezen
